و معارف گنجانده شده در آن‌ها بپردازند تا به روشنى معلوم شود كه اسلام ، دين حقيقت و معرفت و انسان سازى است . دلايل اعتبار دعاها بر اهل تحقيق و آشنايان به بيانات الهى و سنّت نبوى و بيانات اوصياى بزرگوار پيامبر مكرم - عليهم‌السّلام - و نيز احاديث قدسّيه‌ى انبياى گذشته - عليهم‌السّلام - روشن است كه ادعيه‌اى كه از معصومين - عليهم‌السّلام - و منسوب به آنان است ، بعد از قرآن شريف در بالاترين درجه اعتبار قرار دارد . زيرا : 1 . مضامين توحيدى دعاها با مضامين آيات شريفه‌ى قرآنى - كه قطعى الصدور مىباشد - در مطابقت كامل است و تنها فرق بين اين دو در اجمال بيانات قرآن و تفصيل دعاها مىباشد . افزون بر اين ، مضامين معارف دعاها با بيانات معصومين - عليهم‌السّلام - به ويژه با خطبه‌هاى آن بزرگواران تطبيق تام دارد . در اين رساله ضمن شرح دعاها ، در مواردى به آيات و احاديث و خطبه‌هاى آن بزرگواران نيز استشهاد مىشود . 2 . مضامين ادعيه‌ى مأثوره با يكديگر هم مطابقت دارند و هم از نظر مضمون يا لفظ مؤيد يكديگرند ، بلكه مىتوان گفت : مضامين دعاهاى داراى سند ، امضاى مضامين دعاهاى بدون سند هستند . 3 . مضامين پاره‌اى از دعاهايى كه معرّف مقام معصومين و انبيا و اوصيا - عليهم‌السّلام - مىباشند ، با تعريف‌هايى كه كتاب الهى از مقام آنان ارايه داده يكى است . علاوه بر اين ، احاديث بسيارى كه از معصومين - عليهم‌السّلام - وارد شده است - و قطعاً در ميان آن‌ها روايات صحيح نيز وجود دارد - ، بيانگر آن است كه تعريف و تمجيدى كه در دعاها از منزلت آن بزرگواران شده بر پايه‌ى بيانات قرآن و احاديث صحيح است ، اگرچه از نظر سند مورد اعتماد نباشند . 4 . احكام موجود در دعاها عيناً همان احكامى كه در كتاب الهى و سنّت نبوى ياد شده است .